Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1967. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1967. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 18 października 2022

Kibice (?) Cracovii napisali „GTS” na grobie Henryka Reymana. Reyman zmarł 4 lata przed wprowadzeniem nazwy „GTS”.


    Kilka tygodni temu kibice (?) Cracovii „pochwalili się” w mediach społecznościowych szczególną „akcją”. Ciężko w to uwierzyć, ale okazało się to prawdą: przyszli na Cmentarz Rakowicki, żeby na grobie Henryka Reymana wygrawerować i wymalować „GTS”. Wszystko oczywiście w imię „odkłamywania historii”. I nie przeszkadzał im w tym fakt, że Henryk Reyman ZMARŁ CZTERY LATA PRZED DODANIEM PRZYMIOTNIKA „GWARDYJSKIE” DO NAZWY TS WISŁA!




    Henryk Reyman został wyróżniony tytułem Honorowego Prezesa TS Wisła Kraków w marcu 1959 roku. Stało się to po odwilży politycznej 1956 roku. Wcześniej, w czasie stalinizmu, Reyman jako przedwojenny oficer Wojska Polskiego był szykanowany przez władze państwowe i odsunięty od działalności publicznej. To wtedy Wisłę włączono do Zrzeszenia Sportowego Gwardia, zastępując ją Gwardią Kraków. Takie były założenia totalitarnej reformy polskiego sportu z 1949 roku – wcześniejsze nazwy klubów miały odejść w niepamięć. Po śmierci Stalina część najbardziej radykalnych decyzji cofnięto, między innymi zezwolono klubom na powrót do tradycyjnych nazw i barw. Reyman brał udział w odbudowie struktur Wisły i w reaktywacji Towarzystwa Sportowego. W 1959 roku został mianowany honorowym prezesem TS Wisła, zmarł zaś w 1963 roku. Wisłę przemianowano na „Gwardyjskie Towarzystwo Sportowe” dopiero w 1967 roku, a więc w cztery lata po śmierci Reymana. Nazwa GTS Wisła obowiązywała od 9 maja 1967 do 11 września 1990.

    W okresie tym na grobie Henryka Reymana zamontowano tablicę z obowiązującą ówczesną nazwą klubu, popełniając anachronizm. To częsty błąd, taki sam popełniono w przypadku Jerzego Jurowicza. Zmarłemu w 1989 roku Jurowiczowi inskrypcja nagrobna przypisuje „23 lata w barwach GTS Wisła”, tymczasem bramkarz ten występował w Wiśle, Gwardii-Wiśle i Gwardii Kraków, ale nigdy w „GTS Wiśle”, bo zakończył piłkarską karierę 12 lat przed wprowadzeniem tej nazwy. Częsty czy nie, błąd pozostaje błędem. Na tablicy Reymana pomyłek było zresztą więcej – legendarnemu Wiślakowi wygrawerowano bowiem… złą datę śmierci (marzec zamiast kwietnia).

    Obie pomyłki (datę i nazwę) na tablicy nagrobnej Reymana poprawiono w 2013 roku. Płyta wraz z całą mogiłą przeszła ostatni raz renowację w 2014 roku, a remont sfinansowano ze zbiórki kibiców, ze środków rodziny Reymana i z Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa.

    Brak nam słów, by skomentować „akcję” osób mieniących się kibicami Cracovii. Jeżeli uważali, że Wisła „zakłamuje historię”, to oczywiście mieli prawo być w błędzie, ale przyznanie sobie prawa do rycia i pisania po czyimś nagrobku, to przekroczenie jakichkolwiek granic przyzwoitości.

    Tablica zostanie całkowicie wymieniona, o co zadba klub we współpracy ze Stowarzyszeniem Socios oraz w porozumieniu z właścicielami grobu, a więc rodziną Henryka Reymana. Więcej informacji w oświadczeniu wydanym przez klub.



Aktualizacja 19.10.2022
Dodajemy zdjęcia przedstawiające, jak płyta na grobie wyglądała w przeszłości i jak wygląda obecnie.

W 2013 "3" w dacie śmierci poprawiono na "4" a grawerunek litery G zapełniono masą plastyczną. Na pocz. września 2022 litera G została ponownie wygrawerowana przez skucie masy plastycznej i świeżo pomalowana złotym markerem do nagrobków




sobota, 21 kwietnia 2018

Z nowości na stronie: ćwierć tysiąca zdjęć ze zbiorów Wisły Kraków

W dzisiejszym poście mamy przyjemność poinformować, ze na stronie HistoriaWisły.pl właśnie udostępniliśmy prawie ćwierć tysiąca zdjęć ze zbiorów Wisły Kraków SA.

Całość tej kolekcji dostępna jest pod tym linkiem: Zbiory Wisły Kraków SA.

W poniższym wpisie chcemy zaś pokrótce omówić i przedstawić kilka najciekawszych fotografii.


Zdjęcia ze zbiorów Wisły Kraków

Zbiór ten został zapoczątkowany przez prywatnego kolekcjonera, a w zeszłym roku przeszedł na własność klubu. Dzięki życzliwości Biura Prasowego Wisły mogliśmy te fotografie wypożyczyć, by na spokojnie je opracować i udostępnić na stronach naszej encyklopedii. Z całego zbioru jedynie kilka zdjęć było opisanych, dużo pracy oprócz samego skanowania zajęła więc identyfikacja - ustalenie daty, rozpoznanie zawodników... (o tym, jak identyfikujemy stare zdjęcia, pisaliśmy już we wcześniejszych postach: część I, część II)

Praca w toku...

Na tę kolekcję składają się zdjęcia piłkarskiej drużyny Wisły, zdjęcia portretowe piłkarzy i fotografie Wiślaków w reprezentacji Polski. Najstarsze ujęcie wykonano w 1955 roku, najmłodsza grupa zdjęć pochodzi z lat 90. Dosłownie kilka fotografii jest z pierwszej dekady XXI wieku.

Wśród tych starszych uwagę przyciągają zdjęcia z 30 września 1956 roku. Tego dnia Wisła grała z Dynamo Moskwa, było to jedno ze spotkań uświetniających jubileusz 50-lecia Białej Gwiazdy. Wisła przegrała z ówczesnym mistrzem Związku Radzieckiego 2:5. W bramce Dynama grał słynny Lew Jaszyn, a na trybunach zebrało się przeszło 35 tysięcy widzów, i to pomimo faktu, że stadion Wisły - choć oddany do użytku w maju 1953 - nie był wtedy jeszcze w pełni ukończony.

Na poniższym zdjęciu Ryszard Budka próbuje interweniować i utrudnić zadanie radzieckiemu napastnikowi. W oczy rzuca się niesamowity widok trybuny w tle. Nie ma ani centymetra wolnego miejsca, kibice aż siedzą na płycie boiska wzdłuż linii bocznej. Jednocześnie nie widać żadnych barierek, ogrodzeń ani płotów. Dostrzec za to można tabliczkę z oznaczeniem sektoru: "X".

Skaczemy 11 lat do przodu i na poniższym zdjęciu widzimy zmęczonych, ale radosnych Wiślaków odbierających Puchar Polski z rąk prezesa PZPN, Wiesława Ociepki. Lata 1966-1967 były dla Wisły udane. Po wielu sezonach przeciętności (ich zwieńczeniem był w pierwszy w historii klubu spadek do II ligi) Biała Gwiazda w końcu mocniej rozbłysła. Wisła jako beniaminek sięgnęła w 1966 roku po wicemistrzostwo kraju, a w Pucharze Polski 9 lipca 1967 roku wygrała mecz finałowy z Rakowem Częstochowa. Była to przepustka do europejskich pucharów - pierwsza w dziejach Wisły. Wielkie zmęczenie Wiślaków, widoczne na poniższym zdjęciu, tłumaczy przebieg meczu finałowego - trwał on aż 120 minut, a decydujące trafienia Andrzej Sykta i Hubert Skupnik zaliczyli dopiero w dogrywce. 

Inna epoka, inne realia: oto drużyna Wisły w 1994 roku, tuż po meczu z Górnikiem Konin w XVII kolejce II ligi. Stoją od lewej: Łukasz Gorszkow, Artur Błoński, Mariusz Mucharski, Grzegorz Kaliciak, Stanisław Owca, Grzegorz Szeliga. Kucają od lewej: Paweł Kozak, Jarosław Giszka, Jacek Matyja, Marcin Pater, Dariusz Marzec. 

Spotkanie zakończyło się wygraną Wisły 5:0. Na youtube odnaleźć nawet można nagranie z bramką Stanisława Owcy, ustalającą wynik spotkania: 


Jak wspomniano na wstępie, dużą część zbioru stanowią fotografie portretowe. Oto kilka przykładów: 

Fryderyk Monica, piłkarz Wisły w latach 1954-70, obrońca, trzynastokrotny reprezentant Polski


Marian Machowski, piłkarz Wisły w latach 1950-1963, pomocnik, reprezentant Polski (1 mecz), doktor Akademii Górniczo-Hutniczej, opublikował ponad 70 prac naukowych z zakresu górnictwa


Jarosław Giszka, piłkarz Wisły w latach 1984-1997, obrońca, z Białą Gwiazdą na piersi rozegrał 359 spotkań, w tym 138 w II lidze (co stanowi rekord w historii Wisły). Zmarł w 2010 roku. 

Co jednak szczególnie ciekawe, to że w kolekcji tej odnajdujemy nawet zdjęcia zawodników, którzy w Wiśle ledwie zdołali zaznaczyć swoją obecność. Oto zdjęcia Krzysztofa Dukały, Krzysztofa Smolińskiego, Stefana Mazura i Jakuba Żurka. Najwięcej występów dla Białej Gwiazdy zanotował ten ostatni - były to 3 mecze.  




W ostatnich miesiącach bardzo popularne stały się cyfrowe retusze starych fotografii - dzięki programom graficznym czarno-białe zdjęcia można pokolorować i tym samym tchnąć w nie nowe życie. Tego rodzaju przeróbki odnajdujemy też w omawianej kolekcji, przy czym widać, że koloryzacje te powstały dość dawno, gdy technika ta nie była aż tak rozwinięta, jak współcześnie. Mimo to próby te dały całkiem ciekawy efekt:

Drużyna Wisły w maju 1956 roku


 Karol Pstruś, piłkarz Wisły w latach 1958-67


 Stanisław Adamczyk (piłkarz Wisły w latach 1947-60) w walce o górną piłkę


Wśród tylu zdjęć znalazło się kilkadziesiąt, których po wstępnej analizie nie udało nam się zidentyfikować. Jeżeli, drodzy czytelnicy, jesteście w stanie rozpoznać zawodników lub inne szczegóły na fotografiach opisanych tutaj jako "niezidentyfikowane", prosimy o kontakt (w komentarzu pod postem lub mailowo: redakcja[at]historiawisly.pl). 

Link do galerii: Zbiory Wisły Kraków SA